سابقه و هدف: بُعد معنوی زندگی انسان یکی از سازه های مؤثر در سلامت و بهزیستی روان شناختی شناخته می­شود که در سال های اخیر به آن توجه شده است. ازاین رو، پژوهش حاضر با هدف پیش بینی بهزیستی معنوی و سرمایۀ معنوی بر اساس ویژگی های شخصیتی، آگاهی و گرایش به مصرف غذای حلال در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان صورت گرفته است. روش کار: این پژوهش از نوع توصیفی و مقطعی است. جامعۀ آماری پژوهش تمامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان در سال تحصیلی 1402-1401 بودند که تعداد 300 نفر از آنان با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه های آگاهی و گرایش به مصرف غذای حلال، فرم کوتاه پرسش نامۀ بهزیستی و سرمایۀ­ معنوی و پرسش نامۀ پنج عاملی شخصیت استفاده شد. تحلیل داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون رگرسیون گام به گام و با به کارگیری نرم افزار SPSS نسخۀ­ 26 انجام شد. در این پژوهش همۀ موارد اخلاقی رعایت شده است و مؤلفان مقاله تضاد منافعی گزارش نکرده اند. یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون گام به گام نشان داد که پس از ورود متغیّرهای پیش بین، درنهایت هنجار ذهنی، آگاهی، گشودگی به تجربه و روان رنجورخویی توانستند در چهار گام 22/0R2= از واریانس سرمایۀ­ معنوی را تبیین کنند. همچنین، پیش بینی بهزیستی معنوی نیز گویای این است که بهزیستی جسمانی، نگرش به غذای حلال، روان رنجورخویی و گشودگی به تجربه قوی ترین پیش بین های باقی مانده در الگو، 34/0 R2=از واریانس بهزیستی معنوی را پیش­بینی کردند. نتیجه گیری: بر اساس یافته­ها­ی پژوهش حاضر می­توان گفت که آگاهی و نگرش به مصرف غذای حلال به همراه ویژگی های شخصیتی از عوامل اساسی شناخته می­شوند که در رابطه با زندگی معنوی (سرمایه و بهزیستی معنوی) دانشجویان می­توان به آنها توجه کرد.

زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر ، بررسی اثربخشی بستۀ آموزشی معنویت ­درمانی بر ذهن­ آگاهی کودکان آزاردیده و مراجعه کننده به مرکز اورژانس اجتماعی دولت آباد بود.روش: روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی با پیش آزمون ـ پس آزمون، گروه کنترل و دورۀ پیگیری بود. جامعۀ آماری پژوهش، کلّیۀ کودکان آزاردیده و مراجعه کننده به مرکز اورژانس اجتماعی دولت آباد را در برگرفت. در این پژوهش، تعداد 45 نفر که واجد ویژگی ها و شاخص های شرکت در پژوهش بودند، با استفاده از برنامۀ نرم افزاری جی پاور (15 نفر آزمودنی در هر گروه) برآورد شد و با روش نمونه گیری داوطلبانه در سه گروه پانزده­نفره (گروه آزمایش 1 و گروه آزمایش 2 و گروه کنترل) جانمایی شدند. پس از اجرای پیش آزمون در هر سه گروه، دو گروه آزمایش، تحت مداخلات معنویت درمانی مبتنی بر فرهنگ ایرانی با رویکرد شناختی ـ رفتاری و درمان ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس قرار گرفتند. پس از پایان دوره های مداخله، هر سه گروه با استفاده از پرسش­نامه های پژوهش، در پس آزمون و پیگیری شرکت کردند. نمونه ها طی هشت جلسۀ 90 دقیقه ای تحت مداخله قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ­ها از مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (DASS) و پرسش­نامۀ کیفیّت زندگی سازمان بهداشت جهانی (WHOQOL-BREF) استفاده شد. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تحلیل شدند.یافته ها: طبق یافته های پژوهش، اثربخشی معنویت درمانی مبتنی بر فرهنگ ایرانی با رویکرد شناختی ـ رفتاری و ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس در متغیرهای افسردگی، اضطراب و استرس در هر دو گروه یکسان بود. افزون بر این، اثربخشی معنویت درمانی و ذهن آگاهی در کاهش افسردگی، اضطراب و استرس بیشتر از گروه کنترل در کودکان آزاردیده مراجعه کننده به مرکز اورژانس اجتماعی دولت آباد بود. همچنین اثربخشی معنویت درمانی مبتنی بر فرهنگ ایرانی با رویکرد شناختی ـ رفتاری در ابعاد روابط اجتماعی و کیفیّت زندگی کلی بیشتر از ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس بود. همچنین، اثربخشی معنویت درمانی در متغیرهای روابط اجتماعی و کیفیّت زندگی کلی بیشتر از گروه کنترل بود.نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان داد که مداخلۀ معنویت درمانی مبتنی بر فرهنگ ایرانی با رویکرد شناختی ـ رفتاری و مداخلۀ ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس در کاهش نشانه های اختلالات هیجانی، افزایش کیفیّت زندگی کودکان آزاردیده مراجعه کننده به مرکز اورژانس اجتماعی دولت آباد اثربخش بود. افزون بر این، بسته های آموزشی معنویت­ درمانی و ذهن ­آگاهی در تغییر متغیرهای وابسته نقش اساسی داشتند.

1زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر شبکه های اجتماعی و آگاهی از حقوق شهروندی بر مسئولیت پذیری نوجوانان نسل زد، با تأکید بر نقش میانجی گری هوش معنوی در این روابط، انجام شد. این پژوهش به دنبال درک عمیق تر ارتباط بین عوامل مختلف مؤثر بر سلامت روان و معنوی نوجوانان است و تلاش دارد تا راهکارهایی برای تقویت مسئولیت پذیری در این گروه سنی ارائه دهد. روش ها: این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بوده و با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری، روابط بین متغیرها را بررسی کرده است. جامعه آماری شامل 256 دانش آموز مقطع متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی 1404-1403 بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد (پرسشنامه هوش معنوی (ISIS)، پرسشنامه آگاهی از حقوق شهروندی، پرسشنامه مسئولیت پذیری دانش آموزان، پرسشنامه شبکه ها و رسانه های اجتماعی) جمع آوری و با نرم افزارهای SPSS و AMOS تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که استفاده بیش از حد از شبکه های اجتماعی با کاهش مسئولیت پذیری مرتبط است. در مقابل، آگاهی از حقوق شهروندی و هوش معنوی با افزایش مسئولیت پذیری ارتباط مثبت دارد. همچنین، هوش معنوی به عنوان یک عامل میانجی، تأثیر شبکه های اجتماعی و آگاهی از حقوق شهروندی را بر مسئولیت پذیری تعدیل می کند. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان می دهد که تقویت هوش معنوی و آگاهی از حقوق شهروندی می تواند به بهبود سلامت معنوی و افزایش مسئولیت پذیری نوجوانان کمک کند. از سوی دیگر، کاهش استفاده بی رویه از شبکه های اجتماعی و ایجاد تعادل در استفاده از آن ها نیز در این زمینه مؤثر است.

آمنزی یکی از اهداف اصلی بیهوشی عمومی است. از نظر سایکولوژیک وجود «آگاهی» زیر بیهوشی عمومی مطلوب نبوده و از بین بردن آن ضرورت دارد. به طور کلی 1 درصد بیماران آگاهی را تجربه می کنند، این آمار تا 10 درصد یا بیشتر در بیماران می رسد. از آنجا که در رفرانس های بیهوشی، میزان آگاهی در نورولپت آنستزی کاملا مشخص نشده است، بر آن شدیم تا این تحقیق را انجام دهیم. مواد و روش کار: این پژوهش به صورت کارآزمایی بالینی آینده نگر دو سوکور بر روی 60 بیمار، 45-20 ساله، کاندید عمل جراحی ستون فقرات که کلاس ASA.I بودند و شب قبل mg 10دیازپام دریافت کرده و روز عمل با ml/kg 7سرم رینگر هیدراته شده بودند، انجام گرفت. در گروه نورولپت آنستزی برقراری بیهوشی با )تالامونال0/1  ml.kg    تیوپنتال mg/kg 5پانکرونیوم mg/kg  0.1و نگهداری با N2O)-  فنتانیل 30min /  50μg ) انجام می گیرد. در گروه شاهد اینداکشن با )فنتانیل μg/kg  1.5 تیوپنتال mg/kg 5 و پانکرونیوم mg/kg( 0.1 و نگهداری با )هالوتان 0.6% -N2O- فنتانیل 50  )  μg 30  minانجام می گیرد. فرم تحقیق یک بار در ریکاوری و یک بار روز بعد پر می شود. در طی بیهوشی موسیقی پخش می شود. با توجه به آزمون Z test، اختلاف نسبت آگاهی در دو روش، از لحاظ آماری معنی دار نبوده است. همچنین با توجه به آزمون آماری X2 بین نوع بیهوشی و تغییرات BP و HR رابطه معنی داری وجود نداشت. تمامی موارد آگاهی در سنین 45-35 سال مشاهده گردید. چون شنیدن صدا در بیماران NLA برای بیمار ناخوشایند نبوده و از طرفی، اختلاف نسبت آگاهی در دو گروه معنی دار نیست و نظر به این که نتایج حاصله، در حیطه آمار کلی قرار دارد، می توان نتیجه گرفت که NLA به راحتی می تواند به عنوان یک تکنیک با مزایای فراوان در بیماران Poor Risk و بیمارانی که نیاز به Wake up تست دارند، به کار برده شود.

سابقه و هدف: عارضه ناخوشایند بیداری در طی بیهوشی بطور بالقوه به عنوان یک نگرانی مهم و قابل توجه در بیماران محسوب می شود به گونه ای که بیش از 50 درصد بیماران از آن نگرانند. این عارضه ممکن است در شرایط مختلف بیماران و چگونگی مصرف داروهای بیهوشی فرق بکند با توجه به محدودیت های خاص برای دریافت بعضی از داروها در سزارین این مطالعه با هدف تعیین میزان بیداری در خانمهای بارداری که جهت سزارین در طی سالهای 84-85 در بیمارستان آموزشی شهدای تجریش تحت بیهوشی عمومی قرار گرفتند انجام شد.مواد و روشها: در این مطالعه cross sectional 216 بیمار بالاتر از 18 سال و ریسک یک ASA که طی سالهای 84-85 در بیمارستان آموزشی شهدای تجریش جهت جراحی سزارین تحت بیهوشی عمومی به روش کلاسیک قرار گرفته و در طی و پس از عمل فاقد هر گونه مشکل سیستمیک خاص بودند وارد شدند. 24 ساعت پس ازعمل و در حالت بیداری کامل، این بیماران تحت مصاحبه با استفاده از فرم اطلاعات که حاوی ده سوال دموگرافیک و چهارده سوال اختصاصی مرتبط با نشانه های بیداری طی عمل جراحی و بیهوشی بود قرار گرفتند داده ها با استفاده از نرم افزار Spss و با بکارگیری آزمون آماری کای دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: هیچ یک از بیماران صدای گریه بچه را در طی بیهوشی عمومی نشنیدند. یکی از شایع ترین موارد مربوط به بیداری در طی بیهوشی عمومی مربوط به شنیدن گفتگوی کارکنان و صدای وسایل و دستگاه ها بوده است (حدود 3%) و بیشترین وضعیت مربوط به بیداری در حین بیهوشی مربوط به احساس عدم توانایی برای حرکت کردن حین بیهوشی بوده است (حدود 8%). خواب دیدن در حین بیهوشی سزارین حدود 2.3% بوده است.نتیجه گیری: در صورتی که هر یک از وضعیت های ایجادشده مرتبط با بیداری، به عنوان بیداری طبی بیهوشی قلمداد شود محدودیت خاص ناشی از عدم مصرف بعضی از داروهای مرتبط با بیهوشی عمومی در جراحی سزارین موجب شیوع نسبتا بالای بیداری طی بیهوشی می شود.

زمینه و هدف: مانور سلیک به منظور جلوگیری از آسپراسیون محتویات معده حین القای بیهوشی به کار می رود. فشردن غضروف کریکویید در این مانور نسبتا دردناک بوده و ممکن است بیمار در سطحی از بیهوشی باشد که انجام این مانور موجب Awareness و Recall گردد. هدف از این مطالعه تعیین توزیع فراوانی Awareness و Recall بعد از اعمال مانور سلیک می باشد.روش بررسی: 100 بیمار کاندیدای اعمال جراحی ارتوپدی با کلاس ASA I , II انتخاب شدند. بعد از توضیح مانور و اخذ رضایت از بیماران به دنبال القای بیهوشی، مانور سلیک با فشار 4.5 کیلوگرم و به روش Single hand انجام شد. سپس علایم Awareness هنگام اعمال مانور و علایم Recall بعد از عمل مورد ارزیابی قرار گرفت. با استفاده از نرم افزار SPSS، توزیع فراوانی Awareness و Recall و آزمون آماری Spearman correlation ارتباط بین شدت آنها مورد ارزیابی قرار گرفت.یافته ها: Awareness در 45 درصد و Recall در 16 درصد موارد دیده شد. توزیع فراوانی شدت Awareness بر اساس گرید یک، دو و سه به ترتیب 16 درصد، 6 درصد و 1 درصد گزارش شد. توزیع فراوانی شدت Recall بر اساس Mild ،Moderate و Severe به ترتیب صفر درصد، 15 و 1 درصد به دست آمد. بین شدت Awareness و شدت Recall ارتباط معنی داری به دست آمد (P<0.05).نتیجه گیری: با توجه به شیوع بالای Awareness و Recall متعاقب انجام مانور سلیک و عوارض ناشی از آن بهتر است در نحوه انجام این مانور به ویژه در زمان دقیق اعمال آن تجدید نظر نمود.